Fantastisch, daar gaan we weer met het Songfestival. Dat hoogtepunt van het jaar waar we allemaal op zitten te wachten, of niet soms?
Vandaag wordt dat meesterstuk van een liedje officieel gepresenteerd, nog maar een dag na dat een of andere onverlaat het al de wijde wereld in heeft geslingerd.
Maandenlang hard werken en zweten, en wat levert dat nu op? Een nummer dat in het Frans en Engels en met een stotterend “LaLaLaLaLa” wordt gezongen, want ja, laten we het vooral lekker makkelijk houden.
Mijn god, wat een geniaal idee om Nederland in een soort van steenkolenfrans en Engels te vertegenwoordigen. Dit met een melodie waarop zelfs oom Toon en tante Mien, volkomen in het feestneus stadium van hun carnaval voorbereiding, meteen de carnavaleske lalalalalalalala herkennen.
Maar het is geen vrolijk deuntje, het is Claude, uitspreken als “kloot”, hoe toepasselijk, die ons trakteert op een tranentrekkend relaas over zijn zware jeugd en zijn vlucht uit zijn vaderland.
Wat ontroerend en diepzinnig. Ik voel de tranen al branden terwijl ik wanhopig probeer te begrijpen wat hij in hemelsnaam zingt.
Want laten we eerlijk zijn: wie begrijpt dit? 12,1% van de Nederlanders kan Frans begrijpen, zegt men, maar ik wed dat dezelfde 12,1% nog liever een IKEA-handleiding in het Zweeds ontcijfert dan Claude’s gebrabbel.
En wie is die Claude überhaupt? Nooit van gehoord, en eerlijk gezegd zegt zijn zielige achtergrondverhaal me ongeveer net zo veel als de vraag waar oom Toon zijn feestneus uiteindelijk heeft gelaten. Maar waarschijnlijk heeft Claude wel een of andere seksuele handicap want dat zou in elk geval verklaren waarom hij zo goed past in het Songfestivalgevoel, waar men tegenwoordig vooral punten weet te verzamelen met een extravagante show en een slachtofferkaart.
Mijn, waarschijnlijk voor velen, te snelle conclusie:
Claude heeft een klotenummer afgeleverd. Het voordeel is uiteindelijk dat de NPO ook volgend jaar lekker kan doorgaan met hun bezuinigingen. De kans dat zij volgend jaar het Eurovisiesongfestival mogen organiseren is minder dan nul.
Dan hoef ik mijn belastingcenten tenminste niet te besteden aan dit woke feestje voor tere zieltje.
Mooi gedaan Claude! Wat een prestatie.