Zouden voetballers ook naar ‘de Tour de France’ kijken? Zouden zij daar dan ook van kunnen genieten? Of zouden zij zich de ogen uit hun kop schamen?
Ik bedoel…..
Als je naar zo’n 90 minuten durende voetbalwedstrijd kijkt, wat ik zoveel mogelijk probeer te vermijden, dan zie je die overbetaalde voetballertjes weleens vallen.
Zij liggen dan plat op de grond waarbij ze hun hoofd onopvallend oplichten om te zien of de scheidsrechter hen heeft gezien.
Zodra ze in de gaten hebben dat zij het oh zo verlangde oogcontact hebben dan gaan zij zich verschrikkelijk liggen aanstellen. Als zij bij de scheidsrechter hebben afgedwongen wat zij wilden bereiken dan staan zij op en gaan fluitend door daar waar zij net voor hun slecht geacteerde valpartij waren gebleven. Niks aan de hand dus.
Iedereen kan zien dat zij verrekt slechte B-acteurs zijn die hiervoor nooit en te nimmer een Oscar zullen ontvangen.
Nu terug naar de Tour de France. Daar vallen ze regelmatig bij bosjes om en heel soms storten zij in een meters diepe afgrond.
Er is alleen een groot verschil met voetballers. Deze stoere onderbetaalde gasten, die per dag gemiddeld 4 uur en 6 minuten op een fiets zitten met een gemiddelde snelheid van 60km per uur en dat 21 dagen lang, worden opgeraapt door hun verzorger en op de achterbank van de auto gelegd met een gescheurde milt, een gescheurde nier, een ingeklapte long en her en der wat gebroken en gekneusde ribben.
Met het beetje longinhoud wat de renners dan nog hebben weten ze tegen hun tourmanager nog uit te stamelen: “Waarom haal je me nu uit de tour? Nu kan ik die tour wel op mijn niet geheel onbeschadigde buik schrijven!”.
Kijk, dat is dan toch wel heel andere koek!
Dit als inleiding op mijn uitspraak:
Voetballers zijn mietjes – wielrenners zijn kanjers!